Bugun 29 Eylul 2008.
Arife gunu. Yarin Ramazan Bayramini kutlayacagiz. Herkesin bayramini tum iyi dileklerimle kutluyorum. Cok uzaklarda gurbet ellerde sevdiklerimizden ailelerimizden uzakta bayram gecirmenin buruklugu uzerimde iken, ve hepiniz tabii ki cok ozlemisken, bu sabah yine ise geldim. Bugunun arife oldugunu dusunurken, Feyzanin dun gece kizlarin Samsuna gideli beri hergun sabah yeni birseyler giyip el optuklerini ve harclik bekledikleri hatirladim. Ve birden aklima cocuklugumun Ramazanlari ve bayramlari geldi. Bazi bayramlarda bir iki gun onceden Unyeye gittigimiz ve dedemle babannemle birlikte oruc actigimiz olmustu. Arife gunu tutulan orucun ardindan, hocanin ezan sesi tum koyu sarmasi ile birlikte biz sofra basina ususurken, babannem Ramazani yolcu etmeye giderdi. Soylece evin bahcesinden asagiya uzanan bayiri iner, icinden dualarini okur, Ramazani ugurlar ve eve geri donerdi. Yuzunde bu isi de bitirmis olmanin derin hazzi ile gelip otururdu sofraya babannem.
Kuzinede yaptigin o boregin tadi geldi damagima simdi. Dedem de hep sifa niyetine diye otururdu sofralara. Ikisini de sevgiyle aniyorum buradan.
Bu guzel gunde, Allah tum olmuslerimize rahmet eylesin. Geride kalanlara da hayirli saglikli uzun omurler....
Sevgiyle kalin.
Ayşegül 2008-09-29
|